این مطالعه به منظور بررسی اثر انواع نمک های کلسیمی اسیدهای چرب بر عملکرد و الگوی اسید های چرب شیر انجام شد. در این مطالعه از 21 راس گاو هلشتاین با روزهای شیردهی 5/8 ± 30 استفاده شد. گاوها به سه گروه مساوی تقسیم و جیره های زیر را دریافت کردند: 1. جیره شاهد 2. جیره حاوی منبع چربی A (ساخته شده در آزمایشگاه)3. جیره حاوی منبع چربی B (مرسوم در بازار). گاوها در سه نوبت دوشیده شدند. رکورد و مصرف خوراک به صورت روزانه ثبت شدند و نمونه گیری از شیر، خوراک و مدفوع جهت تعیین ترکیب به صورت هفتگی انجام گرفت. خون گیری از دام ها به عمل آمد. در پایان دوره آزمایش نمونه شیر جهت تعیین الگوی اسید چرب جمع آوری شد. مصرف ماده خشک در جیره شاهد 5 درصد بیشتر از دو جیره دیگر بود در حالیکه میزان تولید شیر در جیره حاوی مکمل چربی A افزایش معنی داری نسبت به جیره شاهد داشت و با جیره حاوی مکمل چربی B تفاوتی نداشت. BCS و تغییرات وزن بدن تحت تاثیر جیره ها قرار نگرفت. مکمل چربی A بر قابلیت هضم فیبر جیره تاثیر منفی نداشت و مشابه جیره شاهد و مکمل چربی B بود. میزان C18: 2 شیر گاوهای دریافت کننده جیره حاوی مکمل A نسبت به مکمل B و جیره شاهد به ترتیب 21 و 47 درصد افزایش داشت. درصد چربی و C14: 0 شیر در جیره شاهد نسبت به دو جیره دیگر افزایش معنی دار پیدا کرد. مکمل چربی A می تواند به عنوان منبع چربی در اوایل دوره شیردهی استفاده شود و نتایج مشابهی با نمونه تجاری مرسوم داشت.

اسیدهای چرب اشباع زنجیر بلند امگا - 3 خصوصا ایکوزاپنتاانوییک اسید (eicosapentaenoic acid) با پنج پیوند دوگانه و دو کوزاهگزاانوییک اسید (docosahexaenoic acid) با شش پیوند دوگانه در ساختار بافت مغز و سلولهای شبکیه چشم جنین انسان و حیوانات نقش بسزایی دارند. آبزیان، خصوصا ماهیان چرب غنی از اسیدهای چرب EPA و DHA هستند که می توانند به عنوان منبع تامین کننده نیازهای اسیدهای چرب غیراشباع زنجیر بلند در برنامه غذایی انسان مدنظر قرار گیرند.از آنجا که شیر گاو در تغذیه انسان و حیوانات نقش اساسی دارد تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر مقادیر مختلف روغن ماهی (100، 300، 500 میلی لیتر) غنی از اسیدهای چرب امگا - 3 در بهبود کیفی اسیدهای چرب شیرگاو از طریق افزودن به جیره غذایی ثابت گاوهای شیری انجام گرفت. نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان داد که ترکیب اسیدهای چرب شیر گاوهای گروه روغن ماهی بهتر از شیر گاوهای گروه کنترل بود بدین صورت که میزان درصد اسیدهای چرب غیراشباع شیر گاوهای گروه روغن ماهی نسبت به گروه کنترل افزایش نشان دادند ولی برعکس میزان درصد اسیدهای چرب اشباع کاهش داشتند که این تغییرات با خوراندن روزانه مقدار 300 میلی لیتر روغن ماهی به هر راس گاو بیشتر نمایان بود. همچنین در شیر گاوهای گروه روغن ماهی اسید آلفا لینولنیک (اسید چرب غیراشباع امگا - 3 دارای 18 کربن و 3 پیوند دوگانه) پدیدار گردید که میزان درصد آن به غلظت روغن ماهی خورانده شده وابسته بود؛ به طوری که با خوراندن مقدار 300 میلی لیتر روغن ماهی به حداکثر میزان در شیر رسید. با توجه به نتایج بدست آمده از این تحقیق پیشنهاد می شود جهت بهبود کیفی اسیدهای چرب شیر گاو، روغن ماهی به عنوان مکمل به فرمول جیره غذایی گاوهای شیری اضافه شود.

به منظور بررسی تاثیر مکمل جیره ای موننسین با متافیکس یا بدون متافیکس (ترکیبی از اسیدهای دی کربوکسیلیک آلی مالات و فومارات) بر قابلیت هضم مواد مغذی، تولید و ترکیب شیر و الگوی اسیدهای چرب شیر، از 4 راس گاو شیرده هلشتاین چند شکم زا با میانگین وزنی 657±12 کیلوگرم و روزهای شیردهی 133±41 روز در قالب یک طرح مربع لاتین 4´4 استفاده شد. گاوها به طور تصادفی به تیمارهای آزمایشی اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه بدون افزودنی (به عنوان شاهد)، جیره پایه به علاوه 24 میلی گرم موننسین در هرکیلوگرم ماده خشک، جیره پایه به علاوه 5 گرم متافیکس در هرکیلوگرم ماده خشک و جیره پایه به علاوه 24 میلی گرم در کیلوگرم موننسین و 5 گرم در کیلوگرم ماده خشک متافیکس بودند. افزودن موننسین با متافیکس یا بدون متافیکس به طور معناداری ماده خشک مصرفی را کاهش و تولید و بازده شیر را افزایش داد (P<0.05). میانگین درصد چربی، پروتئین، لاکتوز، مواد جامد بدون چربی و کل مواد جامد تحت تاثیر جیره های آزمایشی قرار نگرفت. افزودن مکمل موننسین به تنهایی یا همراه با متافیکس قابلیت هضم ظاهری پروتئین خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، کربوهیدرات های غیرالیافی و ماده آلی را به طور معناداری کاهش داد (P<0.05). افزودن موننسین به تنهایی یا همراه با مکمل متافیکس به جیره گاوهای شیری محتوی اسید لینولئیک کونژوگه (سیس-9، ترانس-11) شیر را به طور معنا داری افزایش داد (P<0.05). نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن مکمل موننسین و متافیکس به جیره های گاوهای شیرده در اواسط دوره شیردهی باعث افزایش تولید شیر شد ولی تاثیر معنا داری بر ترکیبات شیر نداشت. افزودن مکمل موننسین و متافیکس به تنهایی یا به صورت مخلوط تاثیری بر ترکیب بیشتر اسیدهای چرب شیر نداشت، ولی محتوی اسید لینولئیک کونژوگه (سیس-9، ترانس-11) چربی شیر در نتیجه افزودن موننسین افزایش یافت.

سابقه و هدف: در سالهای اخیر استفاده از روغن های گیاهی در تغذیه نشخوارکنندگان به دلایل مختلف از جمله تولید محصولات سالم تر مورد توجه قرار گرفته است. نشان داده شده که افزودن روغنهایی مثل روغن آفتابگردان و سویا به جیره می تواند باعث کاهش نسبت اسیدهای چرب اشباع و افزایش نسبت اسیدهای چرب غیراشباع بخصوص اسید لینولئیک مزدوج در محصولات دامی شده و سلامت محصولات دامی را برای انسان افزایش دهد. روغن هسته انگور از هسته تفاله باقیمانده از فراوری صنعتی انگور بدست می آید و حدود 80 تا 90 درصد اسیدهای چرب آن را اسیدهای چرب غیراشباع تشکیل می دهد. بنا بر این هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات استفاده از روغن هسته انگور در جیره بر عملکرد، ترکیب شیر و واسیدهای چرب شیر بزهای راینی بود. مواد و روشها: این آزمایش در مرکز نگهداری بز کرکی راینی در شهرستان بافت (کیلومتر 5 جاده سیرجان) انجام شد. برای انجام طرح 20 راس بز با 2 یا 3 شکم زایش با شیردهی 2±20 روز، میانگین وزن 2± 28 کیلوگرم و تولید شیر 50±550 گرم انتخاب شده و در داخل قفس نگهداری شدند. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار برای هر تیمار انجام شد.تیمارهای آزمایشی شامل 1) جیره شاهد (بدون روغن هسته انگور)، 2) جیره حاوی یک و نیم درصد روغن هسته انگور، 3) جیره حاوی سه درصد روغن هسته انگور و 4) جیره حاوی چهارو نیم درصد روغن هسته انگور بودند.در دوره پنج روزه نمونه گیری، مقدار خوراک مصرفی روزانه و میزان تولید شیر در هر نوبت شیردهی ثبت گردید. در سه روز آخر نمونه های شیر با یکدیگر مخلوط شده و در نهایت از شیر تولیدی دو ظرف جداگانه جهت تعیین ترکیب و پروفایل اسیدهای چرب شیر جداسازی شد. یافته ها: نتایج حاصل از انجام این مطالعه نشان داد که فاکتورهای عملکردی شامل مصرف خوراک و تولید شیر تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. همچنین تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی داری بر درصد ترکیبات شیر شامل چربی، پروتئین، لاکتوز و مواد جامد غیرچرب نداشتند. نتایج همچنین نشان داد که ترکیب اسید های چرب شیر به طور معنی داری تحت تاثیر سطوح مختلف روغن هسته انگور در جیره ها قرار گرفت و میزان اسیدهای چرب اشباع به طور معنی داری کاهش یافت. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از روغن هسته انگور تا سطح 4.5 درصد در جیره دامها می تواند بدون تاثیر منفی بر عملکرد باعث بهبود کیفیت اسیدهای چرب شیر شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مطالعه حاضر جهت بررسی اثرات سطوح مختلف پنبه دانه در تغذیه گاوهای شیری هلشتاین در دوره اول شیردهی، بر روی عملکرد، ترکیب و کیفیت شیر تولید شده و پروفیل اسیدهای چرب شیر انجام شد. این تحقیق با 8 گاو شیری هلشتاین در قالب طرح چرخشی کاملا متوازن با چهار جیره غذایی، چهار دوره آزمایشی، 21 روزه و 2 راس گاو در هر تکرار انجام شد. میزان پنبه دانه و پروتئین خام جیره های غذایی 1 تا 4 به ترتیب 22% سالم و 16% پروتئین، 22% خرد شده و 16% پروتئین، 22% سالم و 18% پروتئین و بدون پنبه دانه و 16% پروتئین، ماده خشک جیره بودند. همه جیره ها از نظر میزان انرژی خالص شیردهی و انرژی قابل متابولیسم در یک سطح قرار داشتند و به صورت مخلوط و انفرادی تا حد اشتها (به طور آزاد) تغذیه شده و گاوها 3 بار در روز دوشیده شدند. نمونه گیری از شیر 2 بار (وسط و آخر هفته) انجام شد. در این آزمایش تولید شیرخام بر اساس 4 درصد چربی، ترکیبات آن و میزان اسیدهای چرب کونژوگه شده(CLA) ، در جیره های حاوی پنبه دانه نسبت به جیره های بدون پنبه دانه (شاهد) بررسی گردید. تولید شیرخام در جیره های حاوی پنبه دانه نسبت به جیره های بدون پنبه دانه (شاهد) به طور معنی داری افزایش یافت (05/0>P). میانگین درصد چربی شیر در گاوهای تغذیه شده با جیره های 1 تا 4 در طول آزمایش افزایش خطی غیر معنی داری را با افزایش درصد پنبه دانه در جیره نشان می دهد (05/0<P) تفاوت معنی داری در میانگین درصد لاکتوز، ماده جامد بدون چربی، درصد پروتئین شیر گاوهای تغذیه شده با جیره های 1 تا 4 در بین تیمارهای مختلف آزمایشی مشاهده نشد (05/0<P). پروفیل اسیدهای چرب شیر در گاوهای تغذیه شده با جیره های 1 تا 4 تفاوت معنی داری را نشان داد (05/0>P). میانگین میزان اسیدهای چرب کونژوگه شده در شیر گاوهای تغذیه شده با جیره های 1 تا 4 به ترتیب 775/0، 712/0، 762/0 و 777/0 درصد بود که تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد (05/0<P). نتایج تحقیق حاضر نشان داد افزودن تخم پنبه به جیره بدون تغییر در میزان ماده خشک مصرفی می تواند تولید شیر را افزایش دهد به گونه ایکه ترکیبات شیر نیز بدون تغییر باقی بماند. همچنین افزودن تخم پنبه به عنوان دانه روغنی به جیره می تواند ترکیب اسیدهای چرب شیر تولید شده را تغییر دهد.

مقدمه و هدف: اسید چرب لینولییک کنژوگه (CLA) موجود در چربی شیر تاثیر مثبتی بر سلامت قلب و عروق دارد لذا تلاش ها بر افزایش این اسید چرب در شیر گاو متمرکز شده است. نشان داده شده است که یونوفرهایی از جمله موننسین در تغذیه گاوهای شیرده سبب افزایش عملکرد تولید شیر و توان ایمنی بدن می شوند. علاوه بر آن احتمالا موننسین با تاثیرات مفید بر تولید شیر و توان ایمنی بدن، بر ترکیب شیر و الگوی اسیدهای چرب شیر گاوهای شیری نیز موثراست. بنابراین هدف اصلی از اجرای این آزمایش، بررسی تاثیر موننسین بر تولید، ترکیب و الگوی اسیدهای چرب شیر در گاوهای هلشتاین است. مواد و روش ها: 4 راس گاو شیرده هلشتاین چند شکم زا (میانگین زایش 3/5) با میانگین وزنی14 ±,507 و روزهای شیردهی 16±,91 روز در قالب یک طرح مربع لاتین چرخشی (گردان) 4× 4 به طور تصادفی به چهار جیره آزمایشی اختصاص داده شدند. جیره های آزمایشی شامل سطوح 0، 250، 350 و 450 میلی گرم موننسین در کیلوگرم ماده خشک جیره بودند. هر گاو در طی 4 دوره، تمام جیره های آزمایشی را دریافت کرد. طول هر دوره آزمایشی 21 روز بود که 14 روز اول هر دوره برای سازش پذیری گاوها و 7 روز آخر برای جمع آوری داده ها در نظر گرفته شد. جیره های غذایی با استفاده از نرم افزار NRC(2001) متعادل شدند. نسبت علوفه به کنسانتره در هر چهار جیره، 44 به 56 درصد بود. گاوها روزانه دو بار دوشیده شدند و رکورد هر دو وعده به عنوان رکورد روزانه ثبت می شد. نمونه های خوراک و پس آخور برای ماده خشک، ماده آلی، پروتیین خام، چربی خام، NDF آنالیز شدند. تولید شیر نیز در دوره 7 روزه جمع آوری داده ها به صورت روزانه ثبت گردید. در روزهای 17 و 18 هر دوره آزمایشی نمونه گیری از شیر انجام شد. الگوی اسیدهای چرب نمونه شیر در آزمایشگاه تغذیه اداره دامپزشکی ایلام با دستگاه گاز کروماتوگرافی تعیین شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد افزودن موننسین تولید شیر خام و شیر تصحیح شده برای 4 درصد چربی را به طور معنی داری افزایش داد (0/05>p). همچنین موننسین، غلظت اسیدهای چرب کوتاه زنجیر در چربی شیر را کاهش داد اما بر غلظت اسیدهای چرب متوسط زنجیر و بلند زنجیر اثر معنی داری نداشت. افزودن موننسین غلظت اسیدهای چرب اشباع را کاهش و غیر اشباع های 18: 1 (امگا-9) و 18: 1 (ترانس-9) و اسید لینولییک کونژوگه (سیس9-، ترانس-11) شیر را افزایش داد. نتیجه گیری: در مجموع این پژوهش نشان داد موننسین سبب افزایش تولید شیر، غلظت اسیدهای چرب غیراشباع، اسید لینولییک کونژوگه چربی شیر و کاهش غلظت اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و اسیدهای چرب اشباع در چربی شیر می شود.

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف مقایسه الگوی اسیدهای چرب شیر خام و تغییرات آن ها طی فرآوری حرارتی، در طول سه ماه در تابستان سال 1394 انجام شد.روش ها: در این مطالعه مقطعی 72 نمونه شیر از صنایع تولید شیر 4 شرکت تولید شیر و فرآورده های لبنی در 2 استان اصفهان و مرکزی به طور تصادفی از روی خط تولید شیر پاستوریزه، استرلیزه و تانک ذخیره شیر خام طی 3 نوبت در فصل تابستان جمع آوری گردید. الگوی اسیدهای چرب شیر در شیر خام و حرارت دیده به روش Gas chromatography (GC) مقایسه شد. تحلیل داده ها به کمک آزمون های آماری آنالیز واریانس دو طرفه و آزمون تعقیبی least significant difference (LSD) صورت گرفت.یافته ها: غلظت اسیدهای چرب اشباع و غیراشباع در شیر خام پس از فرآوری حرارتی به طور قابل توجهی کاهش یافت (P<0.05)؛ به طوری که کاهش (60-23 درصدی) غلظت اسیدهای چرب در شیر استرلیزه نسبت به شیر خام و کاهش (74-45 درصدی) غلظت اسیدهای چرب در شیر پاستوریزه نسبت به شیر خام مشاهده گردید. علاوه بر این، نتایج نشان داد که در طول دوره سه ماهه مطالعه در فصل تابستان اثر زمان نمونه برداری بر غلظت اکثر اسیدهای چرب تاثیرگذار بود (P<0.05).نتیجه گیری: فرایندهای حرارتی رایج در صنایع شیر موجب تغییرات اساسی در غلظت اسیدهای چرب شیر می شود و با وجود ملایم تر بودن فرایند پاستوریزاسیون شیر نسبت به فرایند استرلیزه میزان کاهش و تخریب اسیدهای چرب بیشتر مشاهده شد. از این رو، با توجه به اهمیت شیر پاستوریزه در سبد غذایی هر ایرانی در نظر گرفتن تغییرات فوق در جدول ترکیبات مواد غذایی حایز اهمیت است.

به منظور بررسی تأثیر افزودن جیره ای بتائین و تزریق ویتامین 12B در دوره ی انتقال بر الگوی اسیدهای چرب شیر از 32 رأس گاو شیری هلشتاین استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد یا CC(بدون افزودنی)، تیمار دوم یا CB (افزودن 50 گرم بتائین حفاظت نشده در هر روز به ازای هر رأس دام)، تیمار سوم یا BC (تزریق ده روز یک بار 5 میلی گرم ویتامین 12B) و تیمار چهارم یا BB (افزودن 50 گرم بتائین حفاظت نشده و تزریق ده روز یک بار 5 میلی گرم ویتامین 12B) بودند. نتایج نشان داد، تیمار BC و BB در مقایسه با تیمار CC و تیمار CB سبب افزایش ساخت (سنتز) دنووی اسیدهای چرب در غده ی پستانی و درصد اسیدهای چرب اشباع شیر شد (05/0>P). تیمارهای آزمایشی بر مجموع اسیدهای چرب غیراشباع با یک پیوند دوگانه و درصد اسید چرب C14: 1، C16: 1، C18: 1n9t، C18: 1n9c و C20: 1 تأثیری نداشتند (05/0P)، اما همسان با گاوهای گروه CC بود. تیمارهای آزمایشی تأثیری بر درصد چربی شیر و غلظت گلوکز پلاسما نداشتند (05/0>P). بنابراین تزریق درون عضلانی ویتامین 12B در دوره ی انتقال برای افزایش ساخت دنووی اسیدهای چرب شیر در گاوهای شیری توصیه می-شود.

مقدمه و هدف: یکی از اقلام مهم در جیره گاوهای شیری، ذرت سیلویی است اما محدودیت آب، توسعه کشت آن را با چالش مواجه ساخته است. طی سال های اخیر، گیاهان مشابهی مانند سورگوم معرفی شده است که ضمن نیاز آبی کمتر، در خاک های نسبتا شور نیز عملکرد تولید مناسبی دارد. این پژوهش به منظور بررسی اثر جایگزینی سطوح مختلف سیلاژ ذرت با سیلاژ سورگوم در جیره غذایی گاو شیرده اجرا شد. مواد و روش ها: سورگوم رقم اسپید فید و ذرت علوفه ای هر یک به وسعت دو هکتار کشت گردید و به طور جداگانه سیلو شد. چهار جیره غذایی (تیمار) با نسبت ثابت 24 درصد سیلاژ (در ماده خشک) تنظیم شد که در آن ها سیلاژ سورگوم با نسبت های صفر، 33، 66 و 100درصد جایگزین سیلاژ ذرت گردید. تعداد 32 راس گاو شیرده با میانگین روزهای شیردهی 44 روز بر حسب تولید شیر به دو گروه (بلوک) با میانگین تولید شیر 34/11 و 28/20 کیلوگرم تقسیم شدند و گاوهای هر بلوک نیز بین 4 جیره آزمایشی توزیع شدند. مواد مغذی هر یک از چهار جیره غذایی متناسب با نیاز مواد مغذی گاوها در هر بلوک تصحیح شد. یافته ها: جیره های غذایی اثر معنی داری بر مقدار مصرف روزانه ماده خشک نداشت اما در هر تیمار، گاوهایی که در بلوک با تولید شیر بالاتر قرار داشتند ماده خشک بیشتری مصرف کردند (0/05